Januari voelt voor mij niet als een start

Ik vind het altijd wat moeilijk om intenties te zetten in januari. Niet omdat ik geen dromen heb, en zeker niet omdat ik geen plannen maak. Maar omdat januari voor mij niet aanvoelt als een nieuw begin, maar eerder als een soort overgangsmoment. Alsof alles nog even moet landen.

Op zakelijk vlak doe ik het natuurlijk wel. Dat kan ook niet anders. Een boekjaar loopt nu eenmaal van 1 januari tot 31 december. Dus ja, ik kijk vooruit: naar mijn webshop, mijn behandelingen, wat ik wil laten groeien en wat ik wil verfijnen. Wat wil ik dit jaar anders aanpakken? Daar voel ik zelfs een gezonde vorm van verantwoordelijkheid bij, en die klopt ook.

Maar persoonlijk zit ik dan op een heel andere plek.

December: mooi, maar intens

Voor mij is december geen maand om rustig in te landen. Ik hou van de sfeer, de warmte en de momenten samen, maar het blijft wel een drukke periode. Er loopt nog veel door, er wordt veel gevraagd en mijn aandacht is vaak op meerdere plekken tegelijk.

Als januari aanbreekt, merk ik dat mijn lichaam en mijn hoofd iets anders willen dan plannen maken. Dan is er vooral nood aan rust. Aan geen nieuwe doelen, geen extra beslissingen, geen gevoel dat ik meteen vooruit moet.

De winter doet niet alsof hij al klaar is

Wat voor mij zwaar doorweegt, is hoe de natuur zich gedraagt in deze periode. Die staat in januari niet te trappelen om opnieuw te beginnen. Alles trekt zich terug. Het tempo ligt laag. De energie zit onder de oppervlakte.

Buiten is het koud, dit jaar zelfs extra mooi met dat zachte sneeuwtapijt. Alles lijkt stiller. Gedempter. En eerlijk gezegd voel ik dat ook zo in mezelf.

Dat maakt januari voor mij geen moment van actie, maar van vertraging. Een tijd om te voelen waar ik sta, zonder meteen te moeten beslissen waar ik naartoe wil.

Wat ik in januari wél doe

Januari is voor mij geen maand van knopen doorhakken. Het is een maand van aftasten. Ik laat gedachten komen en gaan. Ik denk na over waar ik naar uitkijk richting de lente, welke kleine of grotere reizen dit jaar fijn zouden zijn, of er opleidingen zijn die ik zou willen volgen, misschien zelfs pas in het najaar.

Ik voel ook wat dit jaar anders mag worden, en wat net wat meer ruimte mag krijgen.

Ik schrijf dingen op, herschrijf ze, maak plannen en schrap ze soms weer - zonder druk, zonder deadline, meer aftastend dan sturend.

Mijn intenties ontstaan pas wanneer ze rijp zijn

Pas later, wanneer de winter zijn grip stilaan lost, het licht merkbaar verandert en ik zelf weer iets meer naar buiten kijk, voelen mijn intenties echt. Dan schrijf ik ze op in een boekje, en later schrijf ik ze nog eens over. En op een bepaald moment verbrand ik dat papiertje, in een klein ritueel. Niet groots of zwaar, gewoon als verankering.

Alsof ik tegen mezelf zeg: dit mag nu mee, dit is klaar om te groeien.

Waarom dit voor mij beter werkt dan 1 januari

Omdat het niet geforceerd is. Omdat het niet voelt als “ik moet nu iets beslissen”. Het volgt wat er al leeft. Mijn intenties komen niet uit één moment, maar uit een proces. Uit weken van voelen, nadenken, twijfelen en bijstellen.

En daarom blijven ze voor mij ook. Niet enkel in januari, maar het hele jaar door.

Ook in mijn zaak werkt het op die manier

Ook al is december druk, toch ben ik al aan het voelen wat ik wil afronden, wat ik wil meenemen en wat ik mag loslaten. Zo stond ik dit jaar op een kerstmarkt en dacht meteen: dit is zó leuk. Welke marktjes ga ik in 2026 doen?

Dat is geen actiepunt. Dat is inspiratie die zich aandient. En die laat ik eerst gewoon bestaan, zonder haar meteen vast te pinnen.

Intenties hoeven niet afgedwongen te worden

Voor mij is intenties zetten geen startschot. Het is een gevolg. Van rust, van aandacht. Van leven in een ritme dat klopt voor mij.

Misschien werkt 1 januari perfect voor jou, en dan is dat helemaal oké. Maar als jij ook voelt dat je in januari vooral wil zíjn in plaats van doen, dan is daar niets mis mee.

Soms komen de mooiste intenties pas wanneer je ze niet forceert.

Voelt dit herkenbaar? Dan mag je gerust nog even blijven hangen in deze wintertijd. Ze weet precies wat ze doet.